را از آنها به وجود آورده‌اند . مخالفت با گريه و ندبه بر اهل بيت عليهم السلام كه به وسيلهء گروهى نادان و گاه روشنفكر مآب صورت مىگيرد در حقيقت مخالفت با قرآن و سنت پيامبر صلى الله عليه و آله و روش اولياى الهى است و شيعه به اين گونه مخالفت‌هاى جاهلانه نبايد توجه كند و گريه و ندبه بر اهل بيت عليهم السلام را كه نوعى ضديت با ستمگران و زورگويان است ، از دست بدهد بلكه نسل به نسل اين عمل الهى و كار پرثواب را تشويق كند و آن را به عنوان ميراثى گران‌بها براى وارثانش به ارث بگذارد . حضرت امام رضا عليه السلام در روايتى بسيار مهم مىفرمايد : مَنْ تَذَكَّرَ مُصابَنا وَبَكى لِما ارْتُكِبَ مِنَّا ، كانَ مَعَنا فِى دَرَجاتِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ . وَمَنْ ذُكِّرَ بِمُصابِنا فَبَكى وَابْكى لَمْ تَبْكِ عَيْنُهُ يَوْمَ تَبْكِى الْعُيُونُ « 1 » . كسى كه مصيبت‌هاى رسيده به ما را ياد آورد و براى آنچه از سوى دشمنان به سر ما آمده گريه مىكند قيامت در درجهء ما با ماست و كسى كه بلاهاى رسيده به ما را ياد كند و بگريد و بگرياند روزى كه ديده‌ها گريان است نگريد . حضرت امام صادق عليه السلام به مسمع فرمودند : تو اهل عراقى ، آيا به زيارت نمىروى ؟ مسمع گفت : در بصره ناصبى و دشمن زياد است ، مىترسم زيارت رفتنم را به حكومت گزارش دهند و مورد آزار قرار گيرم ، حضرت فرمود :

--> ( 1 ) - الأمالى ، صدوق : 73 ، المجلس السابع عشر ، حديث 4 ؛ نفس المهموم : 40 ؛ بحار الأنوار : 44 / 278 ، باب 34 ، حديث 1 .